เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าแม่จริม

     เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม 2537 สำนักงานป่าไม้เขตพิษณุโลก แจ้งเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูเมี่ยงภูทอง ว่า พื้นที่บริเวณอำเภอท่าปลา จังหวัดอุตรดิตถ์ มีสภาพป่าสมบูรณ์มีสัตว์ป่าชุกชุม

     เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม 2537 เจ้าหน้าที่ออกไปสำรวจ บริเวณพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติป่าจริม เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูเมี่ยงภูทอง จึงได้สรุปรายงานผลการสำรวจให้กรมป่าไม้ทราบ

     เมื่อวันที่ 24 กันยายน 2541 ได้กำหนดพื้นที่ดังกล่าวให้เป็น เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าแม่จริม โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา

เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าแม่จริม มีเนื้อที่ประมาณ 412,500 ไร่ หรือ 660 ตารางกิโลเมตร อาณาเขต
ทิศเหนือ จรด ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1243
ทิศตะวันออก จรด ป่าสงวนแห่งชาติป่าน้ำปาด , ทางหลวงแผ่นดิน หมายเลข 1243 และลำน้ำปาด
ทิศตะวันตก จรด อุทยานแห่งชาติศรีน่าน จังหวัดน่าน
ทิศใต้ จรด ป่าสงวนแห่งชาติป่าจริม

ลักษณะภูมิประเทศ
     เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าแม่จริม ประกอบด้วยภูเขาสูงสลับซับซ้อน มีแนวสันเขาเป็นอาณาเขตติดต่อระหว่าง จังหวัดอุตรดิตถ์ และ จังหวัดน่าน มีความสูงจากระดับน้ำทะเล ตั้งแต่ 350 เมตร จนถึง 1,100 เมตร

ลักษณะภูมิอากาศ
     สภาพภูมิอากาศโดยทั่วไปของ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าแม่จริม มีอุณหภูมิเฉลี่ยตลอดปี ประมาณ 28 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยตลอดฤดูฝน ประมาณ 70 มิลลิเมตร ต่อปี

ชนิดป่าและพรรณไม้
     เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าแม่จริมสามารถที่จะจำแนกพืชพรรณปกคลุม และชนิดป่า ได้ดังนี้ ป่าดิบชื้น ประกอบด้วยพรรณไม้ประเภทปาล์ม , หวาย , ไม้ไผ่ , เถาวัลย์ชนิดต่าง ๆชนิดไท้ที่พบคือ กระบาก , ไม้ค้อ , ดำดง เป็นต้น ป่าดิบแล้ง ชนิดไม้ที่พบ คือ ตะเคียนทอง , กระบก , ประดู่ เป็นต้น ป่าผสมผลัดใบ ชนิดไม้ที่พบ คือ สัก , ตะแบก , ชิงชัน เป็นต้น ป่าเต็งรัง พรรณไม้ที่พบ คือ ไม้เต็ง , รัง , เหียง , มะขามป้อม เป็นต้น

สัตว์ป่า
     สัตว์ป่าที่พบร่องรอยบริเวณ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าแม่จริม ได้แก่ ช้าง , หมีควาย , วัวแดง , เก้ง , หมาใน ส่วนที่เป็นสัตว์ปีกได้แก่ ไก่ป่า , เหยี่ยว เป็นต้น

จุดเด่นที่น่าสนใจ
     เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าแม่จริม มีแหล่งโบราณคดีที่เป็นที่เคารพนับถือ ได้แก่ ถ้ำพระ และถ้ำแสนหาร