พระราชวังฤดูร้อน

     พระราชวังฤดูร้อน หรือ อี๋เหอหยวน Yihe' Yuan (Gardens of Nurtured Harmony) เป็นพระราชวังอยู่ในกรุงปักกิ่ง ประเทศจีน ตั้งอยู่ในบริเวณใกล้เคียงกับพระราชวังหยวนหมิงหยวน ห่างจากพระราชวังต้องห้ามไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ประมาณ 8 กิโลเมตร
อี๋เหอหยวนมีพื้นที่ประมาณ 2.9 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วยเนินเขาสูง 60 เมตร มีพระตำหนักอยู่บนเนิน และทะเลสาบคุนหมิง มีเนื้อที่ประมาณ 2.2 ตารางกิโลเมตร คิดเป็น 3 ใน 4 ของพื้นที่ทั้งหมด โดยทะเลสาบนี้เกิดจากการใช้แรงงานคน ขุดดินขึ้นไปถมเป็นเนินเขา สำหรับสร้างพระตำหนัก

     เมื่อศตวรรษที่ ๑๒ จักรพรรดิองค์หนึ่งแห่งราชวงศ์จินทรงมีพระราชโองการให้สร้างที่ประทับแรมขึ้นที่นี่เป็นครั้งแรก ต่อมาในหลายราชวงศ์มีการสร้างเสริมเติมต่อหลายครั้ง พระจักรพรรดิเฉียงหรงแห่งราชวงศ์ชิง ทรงมีพระราชโองการให้สร้างขยายอุทยานแห่งนี้ให้กว้างออกไปและทรงให้ชื่อว่า อุทยาน "ชิงอีหยวน" ปี ค.ศ.1860 สวนชิงอีหยวนถูกเผาทำลายโดยกองทหารอังกฤษและฝรั่งเศส ได้รับการบูรณะขึ้นใหม่ในปี ค.ศ.1866 โดยพระนางซูสีไทเฮาได้นำเอาเงินงบประมาณของกองทัพเรือมาบูรณะพระราชวังฤดูร้อนขึ้นใหม่
และเปลี่ยนชื่อมาเป็น 'อี๋เหอหยวน' ต่อมาได้ถูกกองทหารพันธมิตรของมหาอำนาจจักรวรรดินิยม 8 ประเทศ เผาทำลายอีกครั้งในปี ค.ศ.1900 หลังจากนั้นราว 3 ปี พระนางซูสีไทเฮาก็ทรงบูรณะพระราชวังนี้ขึ้นอีกครั้ง เพราะพระองค์ทรงโปรดที่นี่มาก ประทับอยู่ที่นี่มากกว่าในกรุงปักกิ่งเสียอีก

     พระราชวังนี้มีพื้นที่ 1,813 ไร่ ส่วนใหญ่เป็นทะเลสาบคุนหมิงซึ่งพระนางสั่งให้ขุดขึ้น จากนั้นนำดินไปถมเป็นภูเขาแล้วสร้างวังบนภูเขา ให้ชื่อว่า “ว่านโซวซ่าน” (ภูเขาหมื่นปี) พร้อมตำหนักน้อยใหญ่หลายหลัง สวนดอกไม้กว่า 300 แห่ง ลานกว้างหลายแห่งเชื่อมต่อถึงกันด้วยระเบียงทางเดินริมทะเลสาบ ที่มีชื่อเรียกว่า ฉางหลาง มีหลังคาคลุมโดยตลอดทอดยาวจากหมู่พระตำหนักตะวันออกไปยังเรือหินอ่อนของพระนางซูสีไทเฮาทางตะวันตก ความยาวรวม 777 เมตร สร้างในปีค.ศ. 1750 แบ่งเป็นคานขวาง 273 ช่วง สลับกับศาลา 4 หลัง บนผนังให้หลังคามีภาพจิตรกรรม เกี่ยวกับเทพนิยายของจีนหลายเรื่อง มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ วรรณคดี รวมทั้งภาพทิวทัศน์ที่สวยงามมาก

     ปี ค.ศ.1908 ภายหลังที่พระนางซูสีไทเฮาและจักรพรรดิกวงสูเสด็จสวรรคต พระราชวังฤดูร้อนที่ผ่านมรสุมมายาวนานก็ได้ยุติการรับใช้ราชสำนักชิง และเมื่อปีค.ศ.1911 ปีที่การปฏิวัติซินไฮ่ ล้มล้างราชสำนักแมนจูอุบัติขึ้น ‘สวนแห่งราชสำนักอี๋เหอหยวน’ ก็ได้ปิดฉากลง ตามการล่มสลายของราชวงศ์ชิง ก่อนที่จีนจะเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นระบอบคอมมิวนิสต์ และได้รับการประกาศเป็นสวนสาธารณะในปี ค.ศ. 1924 โดยอนุญาตให้ประชาชนทั่วไปสามารถเข้ามาเที่ยวชมได้

     “พระราชวังฤดูร้อน” เป็นสถานที่ท่องเที่ยวซึ่งผู้มาเยือนกรุงปักกิ่งมักจะต้องหาโอกาสไปชม ทั้งนี้เนื่องจากความเป็นมาทางประวัติศาสตร์อันโด่งดัง โดยเฉพาะในเรื่องที่พระนางซูสีไทเฮาเบียดบังเอางบประมาณสร้างกองทัพเรือมาบูรณะอุทยานแห่งนี้ ตลอดจนชื่อเสียงในด้านความงามของทิวทัศน์และสิ่งก่อสร้างภายในอุทยาน ไม่ว่าจะเป็นทะเลสาบคุนหมิงหู ภูเขาวั่นโซ่วซานหรือระเบียงยาว “ฉางหลาง” ที่มองเห็นทะเลสาบอยู่ทางด้านหนึ่ง ขณะที่อีกด้านเป็นภูเขาและตั้งแต่ปลายปีค.ศ.1990 เป็นต้นมา อุทยานอี้เหอหยวนยังมีจุดที่น่าไปเยี่ยมชมเพิ่มขึ้นอีกอย่างหนึ่ง นั่นคือ “ถนนซูโจว” ที่เป็นร้านค้าริมฝั่งคลองแบบภาคใต้ของจีน ซึ่งสร้างขึ้นภายในเขตพระราชฐาน

การเดินชมพระราชวังแห่งนี้จะเริ่มต้นจากหมู่พระตำหนักทางตะวันออกก่อน มีอยู่ 4 หลัง คือ
     หลังที่ 1 ตำหนักเหวินโซ่วเตี้ยน พระนางซูสีไทเฮาใช้เป็นที่เสด็จออกประทับนั่งบนบัลลังก์มังกร ให้บรรดาเชื้อพระวงศ์เข้าเฝ้า จะเห็นได้ความยิ่งใหญ่ของหงส์เหนือมังกร แสดงถึงอำนาจของพระนางที่อยู่เหนือฮ่องเต้
     หลังที่ 2 ตำหนักอวี่หลันเตี้ยน เป็นที่พระนางซูสีไทเฮาใช้กักขังจักรพรรดิกวางสี แล้วยึดอำนาจปกครองบ้านเมืองเสียเอง
     หลังที่ 3 ตำหนักอี้เล่อเตี้ยน เป็นสถานที่พระนางซูสีไทเฮาประทับชมการแสดงงิ้ว โรงงิ้วที่อยู่ติดกัน สูง 3 ชั้น สร้างขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองโอกาสที่พระนางทรงมีพระชนมายุครบ 60 พรรษา พระนางโปรดงิ้วมาก ถึงขนาดบางครั้งเสด็จลงร่วมเล่นงิ้วด้วยก็มี ปัจจุบันโรงงิ้วจัดแสดงพระภูษาทรงของพระนางซูสีไทเฮา เครื่องประดับ เครื่องสำอาง รวมถึงรถเมอร์เซเดสเบนซ์คันแรกของจีนด้วย
     หลังที่ 4 ตำหนักเล่อโซ่วถาง เป็นที่ประทับส่วนพระองค์ของซูสีไทเฮา มีพระแท่นบรรทม พระวิสูตร(ม่าน) โคมไฟ เครื่องเรือน เครื่องใช้ต่างๆ ส่วนใหญ่เป็นของที่มีอยู่แต่เดิม

     เมื่อเดินตามระเบียงฉางหลางมาได้ครึ่งทาง จะเห็นตำหนักไผอวิ๋นเตี้ยน ตั้งอยู่เชิงเขาว่านโซ่วซ่าน พระนางซูสีไทเฮาใช้เป็นสถานที่จัดงานพระราชทานเลี้ยงในวันเฉลิมพระชนมพรรษา ปัจจุบันจัดแสดงสิ่งของต่างๆที่พระนางได้รับ